Powracać do miejsc

dzieckiem będąc, na wiosnę

zbierałam kwiatki najmniejsze

miniaturowe lśniące skrzydełka

trawki, groszki, pyłki –

układałam mozaiki

pod szkłem stłuczonej butelki

zakopywałam pod ziemią

dziś jak dawniej

wypatruję pierwszej jaskółki

jest coś magicznego

w oddechu powracających ptaków

też lubię powracać
do miejsc ukochanych
jak ta plaża na południu Hiszpanii

gdzie muszle, smaki, zapachy

nasączone odległym czarem
i Tobą
i tamtą mną, której już nie ma
bo nas już nie ma
choć jednak spacerujemy, rozemgleni jak niebyt
 spotykam nas tu stale

znowu zaczyna się przypływ
odpływ, przypływ, odpływ, 
czasy minione i czasy przyszłe
wszystkie w czasie teraźniejszym

nagle na piasku 
tuż pod moje stopy
serce 
wyrzucone przez fale

to spotkanie nie mieści się w słowach

poruszona w każdym atomie
z sercem na dłoni
idę dalej

przypływ, odpływ, przypływ
w spienionej fali u brzegu mrącej
by za chwilę odrodzić się na nowo
z tej samej materii utkana, lecz
nie ta sama, nie taka sama

pożegnania i powroty, nostalgia, i tęsknoty
odwieczna życia szambala

Tęsknota

                    (dla R) 

gdzie mnie oczy poniosą

gdzie mnie nogi poniosą

tego nie wiem

lecz przeczuwam że ścieżka

powleczona będzie

niebem

wiatr się roztrwoni

piach się zamiecie

westchnieniem

raz zatańczę zapłaczę raz

kiedy wrócę

nie wiem nie wiem

za horyzont za czas

za tę dal najdalszą

tylko z wodą i chlebem

będę szła bo raz jeszcze

spotkać chciałabym

ciebie

W oczy

spójrz mi w oczy

zatrzymaj spojrzenie

zobaczysz morze

splecione z niebem, czasem też

moje łzy

nie odrywaj wzroku

zostań tutaj

na noc, na dzień

na wieczność

na odległość oddechu

na czas westchnienia

choćby na parę chwil

przymknij powieki

już późna jesień

ciemno za oknem

spadają dni jak mokre liście

wiatr drogi zamiata

spotkajmy się

w moich oczach

zawsze możesz tu przyjść

(foto:net)

Pistacje i wino

pamiętam ten stół

wiosną, pod gołym niebem

dużo kwiatów, pistacje i wino

szumiały liście chyba

albo może coś innego

w mojej głowie... nie wiem...

wirowała stara płyta

w równie starym patefonie

to było spotkanie w stylu retro

goście poszli, ty zostałeś

wirował też świat cały

i na balkonie pelargonie

potem poszliśmy małą uliczką

jakich pełno w Madrycie

nagle staccato naszych serc 

głośne jak dzwony

o świcie...

bim - bam, bim - bam

to dziwne

nikogo nie ma

ani mnie, ani ciebie

skąd ten stukot obcasów?

skąd, no skąd tych serc bicie?

Dobry znak

                                              Córce

co może dać Ci wiatr

który biega z Tobą po polach

co może dać Ci wiatr?

co góry mogą Ci dać

i niebo dalekie w przestworzach

co Ty możesz im dać?

tę radość ze spotkania

gdy w otwartych ramionach

unosisz cały świat

tę łaskę uświęconą

bijące serce, życie

nieznanej drogi smak

tam, gdzie rodzi się miłość

gdzie wolność rozwija skrzydła

gdzie wiedzie dobry znak

pośród nieziemskiej ciszy

najczęściej tam można spotkać

razem - Ciebie i wiatr