Baletnice światła

"Lasy były dla łowców marzeń

strumienie dla rybaków pieśni

strumienie i lasy należały

do myśliwych, którzy nie oddali

ani jednego strzału..."
(Sam Walter Foss)

łowcy marzeń

rybacy pieśni

malarze spokoju

tak bardzo potrzebuje was świat

boginki roślin

baletnice światła
matrony żyznej ziemi

uczę się być wśród was

dźwięki cichości 

kolory czasu

oddech wszystkiego

jak luźny splot chmur

wszystko dokładnie na swoim miejscu
w melodii Tao 
w tańcu istnienia
dusza i kości

om mani padme hum

.
.
.

życie to taniec -
gdy słyszysz swoją unikalną melodię
lotos serca rozwija się
i jest moc -
wszechświat porywa cię do tańca

"A ci, którzy tańczyli,
zostali uznani za szalonych przez tych,
którzy nie słyszeli muzyki".
(Fryderyk Nietzsche)

Słyszysz?
Tańczysz?

.
.
.


taniec
baletnice światła, rybacy pieśni
życie własną melodią
na kruchej pięciolinii, gdzie łany zbóż 
i oceany falujące
i piasek w klepsydrze przesypujący czas
wieczne drzewa, potężne i czujące
rozkołysane na wietrze drobne kwietne dzwonki
i odległe dźwięki pianina 
przenoszące w Ducha
w nieskończoność pomnożoną przez wieczność
w nas

"Nigdy nie jest za późno,

żeby klęknąć i ucałować ziemię".

(Rumi)

Wstrzymaj się, a będzie za późno...

"Zaufaj temu, co proste.

W tym jest zgoda i harmonia.

Największe kryje się w najmniejszym.

Zbliż się do tajemnicy powszedniości.

Zajmuj się zwykłymi rzeczami.

Prawdziwa mądrość ze zdumieniem przygląda się temu, co zwyczajne.

To, co zwyczajne, jest niezwykłe.

To oczywistość jest tajemnicą.

Wsłuchuj się w słuchanie, obserwuj widzenie.

Uwolnij oko i ucho od myśli.

Patrz, nie patrząc, a wówczas pojawi się widzenie.

Słuchaj, nie słuchając, a pojawi się słyszenie.

Milcząca ziemia przemówi.

Pusta przestrzeń okaże się pełna.

Każda chwila ma swój czas.

Napieraj, a okaże się, że jest za wcześniej,

wstrzymaj się, a będzie za późno.

Właściwy czas nie zna przeszkód.

Lepiej zaufać temu, co ciągle powraca, niż temu, co stałe.

Próżna jest walka z przemijaniem tego, co jest.

Znacznie lepiej jest żyć wewnątrz zmienności.

Trwalsze jest budowanie niż to, co zbudowane.

Szukaj, nie oczekując niczego.

Znajduj, nie biorąc.

Oddech pór roku i kolejnych pokoleń.

Pogódź się z oddychaniem.

Pożegnaj jedną chwilę i powitaj następną... bez najmniejszego wysiłku.

Czym jest to, co oddycha? Tego nie wie nikt.

Tao.

Umysł zna drogę prowadzącą poza umysł,

a ciało zna drogę wiodącą poza ciało.

W samym centrum ciała wyłania się horyzont,

za którym ciało przekracza własną cielesność.

Ci, którzy dotknęli wszechrzeczy,

nie powracają do tego, czym byli przedtem.

Powrót wymaga odejścia.

Zatrzymanie potrzebuje ruchu.

Uwolnienie nie jest możliwe bez zamknięcia.

Wejście do wnętrza jest na zewnątrz.

Przejście jest pomiędzy.

(Ray Grigg)

*

blisko ziemi, między trawą rozkołysaną

bujne życie miniaturowych istnień

uważnie stawiam stopy

nauczyłam się jakby lekko unosić 

by nie zdeptać, nie zranić

tam gdzie kwitną osty jest tak pięknie -

są polne kwiaty i chwasty uparte

nikomu niepotrzebne, a jednak

mają swój urok, biorę z nich przykład

bo niełatwo więdną

w innych miejscach zadbane ogrody

tak rosną, jak im się każe

zbyt doskonałe, wolę pójść dzikim polem

tam wolny duch się cieszy idąc ze mną
 ramię w ramię

Pole ducha

OSHO:

"Nie zwracaj zbyt wiele uwagi na to, co mówię,

zwróć uwagę na to, czym jestem.

Słuchaj mojej ciszy, moich przerw,

bo w nich jestem bardziej.

Wtedy uświadomisz sobie, 

że istnieje tutaj zupełnie inny świat, pole buddy.

Jest to pole energii, bądź otwarty na nie i wrażliwy,

bo tylko wtedy cię przeniknie,

owładnie tobą, zagarnie cię.

Bycie tutaj nie ma na celu gromadzenia informacji,

chodzi o to, by chłonąć ducha".

Dusza rozkręca ciało na wysokie obroty.

Tao radości istnienia rozprzestrzenia się.

Lato spływa gęstą strugą upału.

Kwiaty nigdzie się nie kończą.

Zbieram skrzyp i lawendę...

czarny bez i płatki różane

Misterium kolorów, smaków i zapachów.

Czas na poezję życia.

OSHO:

"Człowiek, którego energie zaczynają się przelewać -

musi się łączyć:

z ludźmi, ze zwierzętami, z drzewami, a nawet ze skałami.

Jeśli idzie po ziemi, łączy się z ziemią,

jeśli pływa w rzece, łączy się z rzeką,

jeśli patrzy na gwiazdy, łączy się z gwiazdami.

Ale przede wszystkim człowiek taki znajduje swoje centrum

i łączy się ze samym sobą.

Bez tego nic nie jest możliwe,

a z tym możliwe jest wszystko".

Późne lato

późne lato dojrzewa

jak winogrona

jak kobieta

preludium słodkiego wina

odwieczna mandala zmysłów

tao istnienia

przeżyj to

niosąc ciało w duszy

a duszę w przeczuciu

niedalekiej jesieni

schodząc ze szczytów lata

zachowaj ciepło w sercu

a blask letniego nieba

w błękitnym spojrzeniu