Tu i tam jesienią w Andaluzji

 Październik w Andaluzji

to magia krajobrazów

odpoczywających po najeździe turystów

i po letnich upałach.

Czas nieco spokojniejszy,

wciąż zachwycający intensywnymi smakami,

łagodnym ciepłem barw,

oddechem długich cieni

niżej już wędrującego słońca.

Malaga:

ze Starego Miasta niedaleko jest nad morze

Marbella:

w Marbelli na Starym Mieście

pięknie grają -

ja grać nie umiem,

mogę tylko nadrabiać uśmiechem :)

Budha Marbella

i jesienne morze

marbellańskie balkony

Marbella baśniowa...

i lawendowa...

Ronda:

korzenie Rondy to uśmiech korzeni

drzew oliwnych

gdy nie idzie nikt...

biel odbija się echem od ścian

lubili Rondę Orson Welles, Ernest Hemingway

i Rainer Maria Rilke, który napisał kiedyś:

"cudownie, że znalazłem Rondę...

spektakl tego miasta jest nie do opisania..."

czas na herbatę, a potem...

zjeżdżamy 40 km krętą drogą...

Gibraltar - widoczna za mną

Skała Gibraltarska

otulona niezwykłym rysunkiem z chmur

Nerja:

w znakomitym towarzystwie króla Alfonsa XII

na Balkonie Europy

Mijas Costa:

Mijas Pueblo

Buddyjska Stupa w Benalmádena:

Stupa nocą

w zamyśleniu...

tuż za Stupą rośnie drzewo bodhi -

pod takim właśnie drzewem Budda doznał oświecenia

A rano - znów dalej w drogę...

Pełnia Księżyca Przebudzenia

przeglądam się w lustrze czasu

tej wiosny, kolejnej wiosny -

w Maladze deszczowo lecz ciepło

Costa del Sol chwilowo bez słońca

turyści nieco zatroskani

wielkanocne obchody na ulicach

zakłócają wędrujące ulewy

wieki temu góry przyszły nad morze

albo morze rozlało się u stóp gór

tego nikt tak do końca nie wie

może tylko ja się teraz nad tym zastanawiam
nucąc pod nosem deszczową piosenkę

chodząc boso, w zmokniętej sukience

po całkiem już mokrej plaży

nadmorski bulwar żyje swoim życiem

krople z nieba mu nie przeszkadzają
uliczne stoliki rozpostarły nad sobą

różnobarwne parasole

pachną lody z truskawkami i wanilią

czekoladowe baranki kuszą

by odgryźć im uszy...

Pascuas, Wielkanoc, kolejna wiosna...

Pierwsza wiosenna pełnia
Księżyca Zasiewu, Księżyca Przebudzenia -
z głębi zimowego otulenia
zstępuje niezniszczalna siła życia,
moc odrodzenia,
która stwarza stale na nowo
wszystko to, co odbija boski praobraz.

Zaczyna się nowy cykl,
podczas którego możemy zasiać nasiona
wszystkiego tego, czego pragniemy
by objawiło się w naszym życiu.
Teraz właśnie jest ten czas.