Gdzie podziała się jesień?

 Czym różni się tegoroczna jesień

od tych, które już były?

U mnie różni się tym,

że pierwszy raz mam własne dynie 😁

Cieszyłam się nimi,

jak jeszcze były kwiatami 

i codziennie z zachwytem obserwowałam ich metamorfozy.

I pierwszy raz miałam fasolkę.

Większość już zjedzona,

a część wyłuskana na przyszły rok.

W ogrodzie pierwszy raz rozgościł się dziurawiec,

który w jakiś sposób musiał się wysiać

z tego, który przynosiłam z łąki.

Bardzo mnie to cieszy i tego ogrodowego

nie zbierałam, żeby rozsiał się jeszcze obficiej.

A anginka rozrasta się i rozrasta.

Wkrótce ją podetnę i ususzę

do jesiennych naparów i na wypadek

anginowych bólów gardła - żeby poratowała.

Ta jesień różni się od innych też tym,

że prawie jej nie ma.

Wciąż jest bardzo ciepło, sucho i wietrznie.

Wciąż kwitną plumeros,

wnuś cały czas śmiga w krótkim rękawku,

a ja nadal w letnich sukienkach.

Po całym dniu na plaży,

wieczorem siadam przy kominku

i wyobrażam sobie, że jest jesień...

Robię sobie napar 

z przyprawami korzennymi,

żeby chociaż zapachniało jesienią 😀.

Dokoła jest tak zielono, jakby to była wiosna,

a nie połowa października.

Słońce jest bardzo jaskrawe i mocno grzeje.

Ostatnio wyprawiliśmy się do lasu,

ale jest tak sucho, że grzybów ani widu, ani słychu.

Ale i bez grzybów jest magicznie i pięknie.

Puk, puk, czy ktoś tu mieszka?

W tym lesie rzadko kiedy kogoś spotykamy,

ale kamienie mówią,

że ktoś tu jednak był.

Wychodzimy na polankę,

a tam - zimowit JESIENNY.

Czyli co?

Jest ta jesień czy jej nie ma? 😉

No i ostrokrzew też się już wystroił jesiennie.

Ale buki liści jeszcze nie zrzuciły.

Słońce zajdzie dziś o 19:23,

a ciemno robi się po ósmej.

Mnie w to wszystko graj, bo lubię ciepło.

Ale może się okazać,

że w zamian zima nie będzie potem chciała odpuścić

i będzie nas trzymać aż do maja...

Bo orzechy laskowe w tym roku

obrodziły w tak ogromnych ilościach,

że nigdy czegoś takiego nie widziałam.

I oby to właśnie nie zwiastowało długiej zimy.

Ale z drugiej strony pocieszam się,

że orzechów włoskich jest mniej niż zwykle,

więc może nie będzie tak źle.

Zatem cieszę się tym, co jest

i wyciskam nektar ciepłych październikowych dni

do ostatniej kropelki!

Dwie siły in

 Nosimy w sobie dwie siły,

które są niezniszczalne i niezawodne.

Jedną jest instynkt, a drugą - intuicja.

Instynkt płynie do nas z przeszłości,

a intuicja z przyszłości.

Gdy tylko nie zagłuszamy ich pozwalając się im prowadzić,

siły te zamieniają się w Moc.

A gdy raz staniemy w swojej mocy,

już nigdy nie musimy być silni.

Jaka ulga!

Ta moc prowadzi nas w harmonii i równowadze.

Nagle wszystko staje się prostsze.

Już nie raz sprawdziłam,

że gdy zadziałam instynktownie,

efekty są lepsze niż gdy zacznę się zastanawiać

i dzielić włos na czworo.

Również intuicyjne podpowiedzi niosą to,

co na dany moment najwłaściwsze.

Trzeba być bardzo wyczulonym, by nie przegapić

intuicyjnego podszeptu,

bo bywa tak cichy jak cisza sama w sobie

i tak szybki, jak mgnienie oka.

Potem znika i więcej nie wraca.

To jest odczucie tak delikatne

jak poruszenie się muślinowej firanki,

gdy w ogóle nie wiemy, dlaczego się poruszyła,

bo nie ma wokół żadnego ruchu powietrza.

Tak sobie siedzę w ogrodzie z moim notatnikiem,

zapisując różne natchnienia.

Rozmyślając o tym, co jest "in".

Instynkt, 

intuicja, 

inspiracja, 

inność, 

innowacyjność,

intencja, 

informacja,

 intymność, 

indywiduum, 

intelekt,

integralność, 

indygo, 

inicjacja.

Piszę od zawsze, odkąd pamiętam.

Piszę to, co czuję.

Czasami idzie to z trzewi, albo z serca,

innym razem "czuję to w kościach".

Instynktownie, intuicyjnie.

Jestem introwertyczna, bardzo.

Zatem interesują mnie

intuicyjne informacje intensywnie intrygujące 😜.

I nagle - intermezzo. 

Moją introspekcję przerywa odgłos spadającej figi.

Bo siedzę właśnie pod starym drzewem figowym,

a nade mną setki dojrzewających fig.

Intensywna obfitość dojrzałego lata -

ależ jestem bogata! 😍😁

Więcej o intuicji TUTAJ

Dusza w piórach

Pióra przychodzą do mnie na różne sposoby.

Każde jest ważne. 

Opowiada o innym locie, o innym wezwaniu.

Każde inaczej przemawia, 

wydaje inny dźwięk przy poruszeniu nim.

W każdym jest inny duch.

Pióra sowy są bezszelestne.

Pióra sępów - wyczekujące.

Pióra kruków tchną tajemnicą.

Pióra mewy pachną morzem.

Pióra orła zataczają otchłanie.

Pióra srok wymykają się z rąk.

Smutne są pióra kur.

Lekkość piór jest mi bliska jak oddech.

Ogień opowiada mi o feniksach.

Ich pióra tchną nieskończonością.

Moja dusza utkana jest z piór.